قصر فرهاد - به‌ ياد معلم مطبوعات[كرمانشاه]

فیض اله پیری

اگر سرودهای زیبایی را سردهی ، کسی را خواهی یافت که به آواز‌خوانی‌ات گوش بسپارد ،
هر چند که در دل بیابان‌ها باشی . (جبران خلیل جبران)

خروجی وبلاگ

به‌ ياد معلم مطبوعات[كرمانشاه]

فیض اله پیری: برای من که درمکتب «سليمان كياني» تلمذ كرده‌ام،نوشتن در باره او بسي افتخارودرعين ‌حال سهل ممتنع است.سهل ازاين نظركه كياني انساني آزادي‌خواه ونماد كامل يك روز نامه‌نگار واقعي بود‌ كه ازهرزاويه ‌اي به او بنگريم مي توان نمايي از شاخصه‌هاي «بودن» او را به جامعه نشان داد ممتنع از اين نظركه يك شاگرد نتواند در حق استاد عين واقعيت را‌ ادا كند.كياني از روزنامه نگاران كم ادعا وتوانمندي بود كه انديدشه هاي انساني‌اش بسان نوري روشن در مطبوعات كرمانشاه تابيد وچون نسيمي روح بخش در كالبد خشك مردمان حق طلب ديارش دميد.

او از نخستين روزنامه نگاران آكادميك ديار ما بود و آميختگي علمي وعملي قلمش با نگاهي انساني در متن جامعه اي رنجور،نامش را به عنوان يم روزنامه نگار كامل در اين ديار ثبت كرد.البته آشنايي مقدماتي اوبا مطبوعات را در واقع بايد به مغازه كوچك پدري‌اش در سالهاي پيش ازانقلاب[در قصرشيرين]نسبت داد.جايي كه پدر او به عنوان مهاجر در آن ديار ودركوران اطلاع رساني،لوازم‌التحريرومطبوعات‌ مي فروخت.در نوجواني و جواني نيز همزمان با ادامه تحصيل دستفروشي پيشه مي كرد وعاقبت در رشته تحصيلي دلخواهش(روزنامه نگاري) دانشگاه را به پايان برد.عشق و علاقه سليمان به روزنامه‌نگاري حدود يك دهه پيش در مطبوعات وازجمله نشريه «آواي كرمانشاه» تبلور يافت،جايي كه جمعي صميمي،تازه كار و عاشق چون آقايان[نادر]دارستاني،[مهدي] ملكي شجاع،[بهمن]مرادي،[روح‌الله]باقرآبادي،[فردين]لطفي، [درويش]اسدنيا،[ايزد]سيف‌الله‌پوروخانمها مرادي وسعدوند،اميريو...وشاگردي چون حقيرگرد هم آمده بودند والبته كياني،معلم وحرفه‌اي‌ترين چهره اين جمع بود.سالها بعد آن جمع تغيير كرد وحلقه رندان از هم گسست وسليمان نيز دعوت حق را لبيك گفت.كياني رفت.اگرچه او پيش ازجاودانگي‌اش آوا را ترك كرده بود ونيز انصاف حكم مي كند كه نبايد تلاشهاي اخلاف او را ناديده انگاشت،اما كياني لازمه‌اي براي مطبوعات كرمانشاه بود كه سالهاي سال طول مي كشد روزنامه‌نگاري چون اودر ميان اهالي قلم اين ديار تولدي دوباره يابد.

با علاقه‌مندي وحداقل دستمزد به شهرستانهاي مختلف استان[كرمانشاه]سفركردونخستين دوره[آموزش] روزنامه نگاري را بنيان نهاد.بدين گونه با تربين روزنامه نگاران محلي،دين وعشق خود را به مطبوعات ديارش ادا كرد.دوستان وشاگردا مكتب سليمان وازجمله صاحب اين قلم‌ بي شك كار عاشقانه وجديت وعلاقه او را به روزنامه‌نگاري به ياد دارند.فراست و زيركي او درشكاراخباروتهيه گزارشات مثال زدني و تخصص‌اش در مصاحبه بي نظير بود.در حين كار نيز توصيه‌هاي معلمانه‌اش به همكاران نشان ازدغدغه جدي او در حوزه مطبوعات داشت.اين جمله او در دفتر آواي كرمانشاه را هرگز فراموش نمي كنم كه گفت:«تو موفق مي شوي،روزنامه‌نگاري را به عنوان حرفه ادامه بده...».نيز به ياد دارم كه در يك صبح تابستاني او را درسه راه شريعتي ديدم.آن هنگام تازه آوا را رهاكرده بود.گفت مرا تا چهار راه مدرس همراهي كن.به سمت مغازه اش در بازارزرگرها با هم پياده رفتيم.از روزگارگله‌مند بود واز اينكه تحت شرايطي كه نزديكان او بايد آن را بازگو كنند،روزنامه را رها كرده است.بارها به رسم شاگردي واستادي وبراي تازه كردن ديدارنزدش مي رفتم وهربار از مكتب اودرس مي آموختم.

در آخرين روزهاي قبل از جاودانگي‌اش از او خواست تا در باره‌يمطبوعات كرمانشاه با هم گفتگو كنيم.اما امتناع كرد وگفت:«از مطبوعات دور شده ام ...باقرآبادي خوب مي داند.علاقه ندارم اظهار نظر كنم»

دستمزدش در آوا هيچگاه به اندازه زحماتش نبود.اما عشق او به كار باعث شد با آن دستمزد اندك هم بسازد وحتي يادداشتهايي به ديگر مطبوعات سراسري بفرستند.ازجمله برخي مطبوعات او با نام «س.كيهان»،«مرادسليمي» و«سليم مرادي» در مطبوعات سراسري ومحلي چاپ شد.قلم زهرآگين وگزنده اش همواره برخي اهالي قدرت را آزار مي داد وسوژه‌هاي روز جامعه از نگاه تيز بينش جا نمي ماند.بي‌شك مصاحبه ها و يادداشت‌هاي حرفه‌اي او هنوز مي تواند مرجعي براي آموزش روزنامه‌نگاري والبته سندي گويا براي تاريخ معاصرسياسي كرمانشاه باشد.پالودگي نثروادبيات روشن وشفاف از مصاديق بارز روزنامه‌نگاري اوبود.متاسفانه آن‌گونه كه شايسته او بودمطبوعات كرمانشاه به هنگام جاودانگي اش درشان او چيزي ننوشتند وبه غير ازيادداشتي به قلم دوست گرانمايه وهم شاگردي‌ام در مكتب سليمان[روح‌الله باقرآبادي]،مطلبي [درباه] اوچاپ نشد وبه حق مطبوعات سرد و بي روح كرمانشاه فقدان اين معلم دلسوز رااحساس نكردند.

اين دومين يادداشت صاحب اين قلم درباره مرحوم سليمان كياني است كه در دومين سالگرد جاودانگي‌اش نگاشته مي شود.فقط اميدوارم «كيهان» فرزند دلبند او كه روزگاري نام مستعار برخي يادداشتهاي كياني در مطبوعات بود راهش را ادامه داده ودوستان ونزديكان وي نيز خاطرات وتجربه‌هاي اورا براي مطبوعات كرمانشاه باز آفريني كنند.

منبع:آواي كرمانشاه(صفحه ويژه يادمان كياني) شماره 899

دوم مرداد 86 شمسي24 جولاي 2007ميلادي

یادداشت مرتبط:کیانی، روزنامه نگاری متعهد

یکشنبه پنجم اسفند 1386-17:45 | | فیض اله پیری | گروه |لینک نوشته

	قصر فرهاد ××× روزنامه نگاری و بس ×××
	صفحه نخست :: آرشیو :: fp_journal@yahoo.com تماس با من