برخی مزدوروعوامل بیگانه در دستگاههای اجرایی استان حضور دارند و مانع توسعه کردستان اند

اسماعيل نجار استانداركردستان كه به هنگام انتصاب به اين پست در سال 84 قول داده بود دولت نهم عقب ماندگي‌هاي اين استان را جبران كند،در تازه ترين نشست مطبوعاتي خود ،ازروند آنچه كه او آن را«كاروتلاش»(با الف ممتد)براي توسعه كردستان خواند گزارش داد وتقدير نامه هاي ارسالي وزراي دولت راعنوان اسناد توسعه كردستان! به خبرنگاران نشان دادواز رسانه ها خواست اين نشانهاي توسعه يافتگي رابه مردم گزارش كنند.نماينده دولت در كردستان با اعتراف به اينكه«نمي توانيم گراني را انكاركنيم و واقعيتي است كه‌مردم ايران و كردستان را رنج مي دهد» ،آن را ناشي ‌از«مسايل جهاني وافزاش قيمت نفت» ونيز«دستهاي پنهان وافراد سودجو ومنفعت طلب»دانست .

وي ازكردستان به عنوان استان امن كشور ياد كرد ودر پاسخ به سوالي درخصوص سرمايه‌گزاري افرادغيربومي در كردستان از«تلاشهاي گسترده دولت» مرتبط با اين موضوع سخن گفت وبا اشاره به اينكه‌هركس در تهران اعلام آمادگي كرده، امكانات استان را قول داديم،گفت:«فضا براي سرمايه‌گزاري غيربومي ها فراهم نيست ورسانه ها بايد‌ فضا را فراهم كنند.امافضا رو به مطلوب پيش مي رود».

استانداركه به قول خود«با صراحت »سخن مي گفت،ازحضور«برخي افراد دربدنه دستگاههاي كارشناسي واجرايي كه از توسعه استان نگران و ناراحت اند»،سخن گفت وتاييد كرد: اين افرادحاضردردستگاههاي دولتي در كردستان«نگاه به بيگانه دارند.عوامل بيگانه هستند و مزدوراند».نجار درخصوص چرايي عدم تصميم دولت براي اخراج اين مزدورها سخن نگفت وعليرغم درخواست يك خبرنگار براي معرفي اين افراد،گفت:«ما بگيم …داستان دارد…شمابگوييد».

نماينده دولت در كردستان خاطرنشان كرد:«ما بايد آنقدر اشتغال ايجاد كنيم كه كارفرما بترسد از اينكه اگر كارگركارخود را ازدست بدهد اونيز توليد خود را ازدست مي دهد.»استاندار توضيح نداد كه اين«بايد»ها كي عملي مشود و اصولا چرا تاكنون دولت او چنين نكرده است؟!

استاندارافزود:«اينكه ما يك تشكلي ايجاد كنيم و به بهانه تشكل منويات ديگران را در آن پياده و جوسازي كنيم،اين يعني ضد سرمايه گزاري.فكرنكنيد اين دفاع از كارگر است.البته براساس قانون ما ازكارگردفاع مي‌كنيم اماهيچ نابساماني را نمي پذيريم و به شدت باآن برخورد مي كنيم».بنا به ادعاي نماينده دولت نهم از زمان ورود او به كردستان،نرخ بيكاري در اين استان5/14 درصد بوده كه ميانگين اين رقم درسال86 به 1/9 رسيده است .این در حالی است که فرماندار سنندج در تلویزیون محلی این آمار را23 درصد خواند!!

ازاينكه به خاطر انتشاربيش از اندازه مطالب و تصاويراستاندار،مردم ،هفته نامه «سيروان» تحت مديريت دولت را«نجارنامه» مي خوانند،استاندارعصباني و کلی معترض شد:«يك كم [سيروان]مي نويسد،[مي گويند]شد نجارنامه!!‌ اين چه نگاه مسخره‌اي است؟!(دوبار)استاندار خبرساز است.روزي كه من نيستم،تلويزيون مي رود ته چاه و يك خبر دربياورد.تلاش مي كنم.نماينده دولت هستم..»

روند بدون كارشناسي گزارش استانداربا سكوت خبرنگاران نزديك به دولت همراه شد.من نیز كه به دنبال اخراج ازسيروان توسط استاندارولغو امتيازهاواربيكار شده وتوانسته بودم با استفاده ازدعوت نامه يكي ازروزنامه هاي سراسري دركنفرانس مطبوعاتي استاندارحضورپیداکنم، گزارش استاندار را آرمانگرايانه‌وفاقد نتايج عيني ومستندات منطقي خواندم .استاندار دراین زمینه توضیح خواست.من گفتم خانواده ای بوده اند که به لحاظ اقتصادی ضعیف و به لحاظ اجتماعی و عاطفی موفق بوده اند.روزی مرد از روی عاطفه به همسرش می گوید من با وجود تو یک دنیا زندگی دارم.همسرش هم در جواب می گوید من با وجود تو یک دنیا پول دارم.وقتی فرزند آنها شنید با خود گفت راستی ما که دو دنیا پول داریم چرا بابام بری من یک جفت کفش نمی خرد؟! دوباره از استاندار پرسيدم شما كه صاحبنظران را به ارايه نظردرباره طرحهاي استان دعوت مي كنيد،چرا تريبون آنها(هاوار) توسط دولت لغوامتيازمي شود؟ استانداركه ازحضور من متعجب وعصباني شده بود،ديگرباردوهفته‌نامه توقيف شده هاوار رامورد انتقاد شديد قرارداد وآن را متهم به شايعه پراكني كرد.چنين بود كه نجار دوباره ماجراي انتشارحليم خوران خود به مناسبت‌جشن سوم تير(سالگرد پيروزي احمدي نژاد) در كردستان را توسط هاوار را نكوهش كرد وگفت:« يك حليم خوران استانداري چقدر ارزش خبري داشته است؟!يك كاسه حليم داديم، شد خبر؟!» وي البته در پاسخ به اين موضوع كه چرا نمانيده منصوب وي ،سيروان را به الاغي تشبيه كرده كه برآن سوار شده گفت چه کسی؟ من گفتم همان کسی که از سه منبع حقوق می گیرد.

نجارتلويحا ازآزادي بيان وضعيت مطبوعات در كردستان دفاع كرد و گفت:«14 مطبوعه دركردستان داريم و14 در خواست انتشار نشريه هم به وزارت ارشاد منعكس شده است.» این نشریات از نوع همان نشریاتی است که سال گذشته آمار آنها ۱۷ بود.وي البته از اين نشريات نامي نبرد اما بدون اشاره به نام نشریه کرفتو  علت توقیف آن را عدم انتشار نا منظم خواند .او نگفت روژ هه لات که در طول انتشار مجوز هفته نامه داشت و دوهفته یک بار منتشر می شد و آشتی که مجوز روزنامه داشت و هفتگی منتشر می شد چرا به دلیلی غیر از انتشار نا منظم توقیف شد؟!